Anneme donuyorum;yorgun yuzundeki kap kara gozlerine bakarak;
"Burdan atlasam canim acir mi anne?" diyorum...
"Olmaz.." diyor."Ben yanindayken sana birsey olmaz,izin vermem!"
Simdi yine ucurumun kenarindayim...
Bu sefer yalniz..
Annemin yuzundeki yorgunlugu miras edinip kendime;
uzun uzun bakiyorum ucuruma..
"SusuyoruM!"
Hayallerim geliyor gozlerimin onune...
Karsiligini beklemeden tum gucumle sevdiklerim!
En zor zamanlarinda yaninda olduklarim ve hicbir zor zamanimda;
Yanimda bulamadiklarim!
Yuzumu ruzgara veriyorum...
Kollarimi iki yana acip soruyorum;
Buradan atlasam canim acir mi anne?"
Sen duymasan da bu soruyu,ben cevabi biliyorum...
Ne atlayabiliyorum;ne kalabiliyorum..!
Ucurumun kenarinda dizlerimin uzerine cokup agliyorum...
Sana,yalnizligima,yasadiklarima...
"Canım zaten aciyor anne;
Atlayayim mi?"
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder