Ve yarınparalayan sözlerle
kovacaksın belki beni
Ve loş antrede
uzun süre
titreyişlerle sarsılan bir kol
bulamayacak
ceketteki yerini.
Çıkacağım, ezilmiş.
Fırlatacağım vücudumu sokağa.
Yabanıl
çılgın
umutsuzlukla paramparça
Makamına Göre ayarLarım AdımLarımı... Ara NagmeLerde hafifçe AnıLsa da £skiLer, TaksimLer de Can ßuLur Yüregim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder